Ο χρονος.....

Πολλες φορες αναρωτιεμαι αν εχουν γινει πραγματι τοσο δυσκολες οι ανθρωπινες σχεσεις.Μετα την ηλικια των 35 και ανω βιωνεις ενα κοινωνικο αποκλεισμο τοσο σε συναισθηματικο οσο και σε επαγγελματικο επιπεδο.Το αστειο ειναι οτι σε βαζουν στο περιθωριο,τις περισσοτερες φορες,οι συνομηλικοι σου.Προσπαθεις να βρεις καινουργια απασχοληση, να δημιουργησεις μια σχεση στην προσωπικη σου ζωη και σε απορριπτουν τα ατομα της ηλικιας σου.Εχω βιωσει αυτο το "ρατσισμο''δεν νομιζω πως ειμαι η μονη.Τι μπορουμε να κανουμε λοιπον,ειμαστε σε θεση να αντιμετωπισουμε αυτα τα καινουργια δεδομενα;ή μηπως οι αντοχες μας,οι ψυχικες επι το πλειστον εχουν μειωθει τοσο ωστε να εχουμε παραδωσει τα οπλα σε ολα τα επιπεδα;Ο χρονος που μας κυνηγα,αυτος θα κρινει!